2/3 juli Weekend weg 2005

Zaterdagochtend, 2 juli, om 9.30 uur verzamelen bij It Stee. Ditmaal niet voor een dagtocht, nee, het bestuur had besloten om een nacht weg te blijven. Waarheen was voor iedereen nog onbekend. Eerst nog maar een bakje leut. Toen iedereen aanwezig was, massaal naar buiten. De route werd uitgedeeld. (nog steeds geen eindbestemming.)
We werden in 2 (3) groepen verdeeld. Na veel bravour en rooksignalen, waardoor de omstanders behoorlijk in de mist werden gezet, werden de snelle rijders als eerste uitgezwaaid. Een paar minuten later vertrok ook de rest. Hans in de voorhoede met de route op de tank, kon de rest de route in de binnenzak, of weet ik veel waar, stoppen. Zie zo het lawaai vertrok uit het dorp. Als laatste vertrok de bezemwagen met Luitzen en Peter. Het weer werkte mee, niet te warm, droog, eigenlijk precies goed. Waar we onze tassen e.d. gelaten hadden, nou die zijn bij Dora en Sierd in de bus gegaan, zodat wij als motorrijders niet bepakt en bezakt op de motor reden. Een flinke rij motoren op weg naar een eindbestemming die nog steeds niemand wist. Wel hadden we vantevoren de opdracht gekregen, om paspoort en groene kaart mee te nemen. Duitsland? misschien België? Nou ja als we maar in een normaal iets kunnen slapen met een gewoon bed en niet in een tent, want ik heb een bloedje hekel aan kamperen. Na een poosje de route te hebben gevolgd, kregen de eerste motoren dorst, dus tanken maar. Allemaal, nee een gele motor had nog wel genoeg. Oke, verder maar weer, richting de onbekende bestemming. Inmiddels in Klazienaveen aangekomen eerst de inwendige mens maar even verwennen, niet echt, maar een patatje of fricandel gaat er bij de meesten wel in. Iedereen verzadigd dan maar weer op de motor, richting Meppen, Duitsland. Zie je wel, toch over de grens. Net even verder dan Nordhorn, begon een gele motor te stotteren (ligt misschien aan de kleur)Toch maar even tanken, dat helpt missshien wel. Gelijk de rest ook maar even bijtanken staan de meters weer gelijk. Een tijdje in Duitsland te hebben te hebben gereden,met niet al te beste wegen, kregen we ineens Coevorden en Almelo weer op de richtingaanwijzer. Nederland toch. Nou ja dan halen we onze duitse uitspraken later wel een keer weer omhoog. In Zenderen aangekomen eerst maar even de benen strekken en koffie o.i.d. We zouden hier verzamelen met de snelle rijders en wachten op Johanna, Bert en Rennie. Deze 3 zijn later vertokken. Na verscheidene telefoontjes kwamen ze eindelijk aan rijden. We hadden inmiddels al wel een eindbestemming gekregen. Nijverdal, bij Stayoke, was de einbestemming, een klein stukje rijden nog. We hadden al wel een flinke regenbui gehad. Ziezo, daar aangekomen, tassen uit de bus, pasjes van de kamer gekregen en eerst maar even een biertje, voor bijna iedereen. Je wordt wel dortstig van zo'n lange rit. Tijd om te eten, want trek hadden we ook al weer. Nasi en bami stond er op het menu, met rauwkost, pindasaus en kroepoek. Nou ik weet wel wat ik door deze gerechten doe, maar dat zat hier beslist niet in. De kleur en smaak was van beidde gerechten vrijwel gelijk (is toch anders niet zo), maar we hadden in ieder geval eten en een bodem voor de avond., wat voor een enkeling onder ons niet goed is gevallen (later meer). Wat we 'savonds hebben gedaan, heel verrassend voor stoere jongens en meiden van een motorclub: BINGO. Voor velen onder ons een gehaat spel, maar iedereen deed mee (toch?) De meesten onder ons waren dan ook behoorlijk melig en dat werd alleen maar erger.De laatste ronde werd gespeeld. Johanna was de gelukkige en won de hoofdprijs, het BINGOSPEL. Wie, wat nog heeft gewonnen weet ik zo niet meer, weten ze vast zelf nog wel. De hele club ging, hoe kan het ook anders aan de bar. Veel plezier gehad. Na de nodige biertjes vonden de dames het achter de tap het om 0.00 uur wel welletjes, er werd niet meer getapt. Ze hadden nog wel voor ons, alle kannen gevuld met bier, zodat we nog even vooruit konden.Zo langzamerhand ging iedereen naar bed. Nou, nee niet iedereen. Er waren nog een paar die nog wel een biertje lusten, dus op pad in het donker. Als je dit doet is het verstandig om A op de paden of wegen te lopen die hiervoor bedoeld zijn en B om een zaklantaarn mee te nemen.Zo zie je in ieder geval, waar je loopt,hoogte verschil en eventuele draden die ter afrastering zijn gespannen. Als je dan toch eigenwijs wilt zijn, zoals ene .com, en je neemt dan toch de kortste route, je ziet nog wel een gekleurd lint maar de rest van de draden niet en ook niet het hoogte verschil. Hou dan in ieder geval je kiezen op elkaar met je tong er goed achter. Dit kan veel pijn en bloed bespaard blijven. Ik weet niet of dit groepje na dit kleine incident nog een biertje heeft gehad. Wat ik nog weet is dat Ali P lawaai op de gang hoorde. Nieuwsgierig als ieder mens toch maar uit bed en even kijken wat er loos is. Tja daar sta je dan in je onderbroek op de gang met een dichtgeslagen deur achter je. Hier blijven wachten, nee dan de boel maar wakker, Ali P wou zijn bed wel in. Om nog even op het diner terug te komen. De persoon in kwestie (zwager van een ons bekende bakker)heeft het in ieder geval nog een keer bekeken. Misschien om te weten te komen wat er nou door zat.(geen idee) Het is beter om dit in het vervolg in een emmer o.i.d. te deponeren. Het is compacter zodat je er meer kijk op hebt en het geeft beslist geen overlast voor de rest van je kamergenoten.

Goedemorgen zondagochtend 3 juli, graag om 9 uur ontbijt. De wekker in de vorm en geluid van een motor van één van onze bestuurleden, zorgde ervoor dat iedereen present was. Een stevig ontbijt, na een stevige avond gaat er wel in. Of we allemaal wat helder zijn, ja hoor en anders helpt een paracetamolletje of 2, 3 wel.
Na nog even nagepraat over de BINGO en de rest van de avond, zijn we weer vertrokken richting Surhuisterveen, maar wel met een omweg. Een rustige tocht met zo nu en dan even een rustpauze voor de inwendige mens, en de spiermassa. Iedereen (bijna)is dit weekend zonder klerscheuren door gekomen, en zo ook onze motoren. Dus helemaal heel zijn we 'smiddags weer bij It Stee aangekomen, waar onze tassen e.d. al keurig stonden opgestapeld. Nog even een bakje en dan eerst de motor en tassen naar huis, komen we straks nog even terug voor een biertje of meer, ter afsluiting van dit weekend.
Jan en Dora bedankt dat onze bagage in jullie bus kon worden meegenomen en Alex en Jellie bedankt voor de thuiskomertjes in de vorm van een hapje en een drankje.
Het was een zeer geslaagd weekend en een hele mooie route om te rijden. (behalve de klinkerwegen, je rammmelt behoorlijk door elkaar) Het is echt en dat zullen wel meerdere met mij eens zijn, voor herhaling vatbaar. Prima geregeld bestuur.

Groetjes Wieneke